Uzależnienia behawioralne, a ryzykowne zachowania młodzieży!!

Uzależnienia behawioralne, a ryzykowne zachowania młodzieży!!


Kiedy rozpoczęłam pracę w swoim gabinecie coraz częściej zaczęli zgłaszać się do mnie zaniepokojeni rodzice młodych dorosłych, młodzieży, którzy z przerażeniem opowiadali o ryzykownych zachowaniach swoich dzieci. Zarazem pytali mnie czy to co obserwują ma ich niepokoić? Jak mają reagować? Czy to już uzależnienie? Słyszałam o nadmiernym korzystaniu z komputera, telefonu, o ogromie czasu spędzonego na grach komputerowych. Wspominali o zachowaniach agresywnych swoich dzieci nie tylko wobec siebie, ale również rówieśników i samych rodziców. Niektórzy z rodziców dowiadywali się o przypadkowych kontaktach seksualnych swoich dzieci, o przyjmowaniu przez nie substancji odurzających. Zatroskani rodzice opowiadali o poczuciu bezsilności, bezradności, o bezskutecznych rozmowach jakie przeprowadzili myśląc, że uda im się przestrzec swoje dzieci przed licznymi konsekwencjami. Niestety bywa tak, że młodzi dorośli dobrze wiedzą o szkodliwości własnych zachowań jednak brak dotkliwie odczuwalnych przykrych konsekwencji powoduje, że w żaden sposób nie czują się zagrożeni tym przed czym tak bardzo chcą chronić ich rodzice. Mało tego - sama mam doświadczenia w pracy z młodzieżą od której słyszę „proszę Pani taki jest świat, kto nie ryzykuje ten jest mięczakiem". Podają przykłady pozytywnego wpływu ryzyka na ich relacje i status społeczny w grupie rówieśniczej - „mam szacunek grupy" , „wszyscy mnie słuchają i śledzą na instagramie". To tylko kilka komunikatów często powtarzany w gabinecie terapeuty. Rodzice oczekują od terapeuty szybkiej „diagnozy" i tego, aby powiedzieć im czy to co robi ich dziecko to zachowanie ryzykowne, a może już uzależnienie...

Wówczas padają pytania o uzależnienie, o tym jak sobie z nim radzić, jak je dokładnie rozpoznać. Wówczas ja jako terapeuta mówię o „uzależnieniu od czynności i zachowań" jako jednostce chorobowej. W związku z tym postanowiłam również w kilku zdaniach opisać uzależnienia behawioralne, o których coraz częściej się słyszy w różnego typu mediach.

Przyjmujemy zatem, że uzależnienia behawioralne należą do szkodliwych (najczęściej psychicznie, ale też i fizycznie) zachowań kompulsywnych, opierających się na przymusie określonego postępowania bez względu na świadomość i dotkliwość wywoływanych szkód. Co możemy zakwalifikować do kluczowych uzależnień behawioralnych?

  • Cyberuzależnienia,
  • patologiczny hazard,
  • zakupoholizm,
  • seksoholizm,
  • pracoholizm,
  • uzależnienia behawioralne o typie wizualizacyjnym tj. operacje plastyczne, tatuowanie się.
  • tanoreksja (ciągła potrzeba opalania się)
  • ekshibicjonizm internetowy,
  • skrajne zachowania ryzykowne. 

Co jest sygnałem ostrzegawczym przy uzależnieniach? Otóż istotną rzeczą jest pojawienie się nieudanych prób porzucenia szkodliwego działania oraz systematyczne zaburzenie kolejnych czynności życiowych, zawodowych i społecznych. Mam nadzieję, że wyżej wymienione informacje rozjaśnią Państwu rozumienie tego czym są uzależnienia behawioralne. Chciałabym również zaznaczyć, że młodzież rzadko pojawia się po pomoc u terapeuty czy zgłasza do placówki z własnej nieprzymuszonej woli. Często wymaga to zaangażowania rodzica, zaobserwowania przez niego problemu. Młodzież przyprowadzana jest przez rodziców - godząc się na to w obawie przed czekającymi ich konsekwencjami. Jeśli chodzi o metody terapii w stosunku do dzieci i młodzieży wymaga to dużej uważności specjalisty, zindywidualizowanego podejścia, aby formy były dobrane i dostosowane do okresu dorastania młodego człowieka i zakresu problemów. Moim zdaniem istotną sprawą w podjęciu decyzji co do wyboru formy terapii jest to, aby młody dorosły mógł doświadczyć pracy w grupie czyli tzw. społeczności terapeutycznej bardzo zbliżonej do grupy rówieśniczej w której panują zasady, regulamin, gdzie każdy odnosi się do siebie z należytym szacunkiem , przebywa razem z innymi i uczy się zrozumienia, akceptacji, daje i otrzymuje wsparcie. Funkcjonowanie w takiej grupie pozwoli na zmianę dotychczasowych zachowań, nabycie nowych umiejętności i rozwój intelektualny i emocjonalny. Zapraszamy Państwa na naszą stronę na facebooku: Wągrowska & Chwałek Psychoterapeutyczna Grupa Wsparcia- klik, gdzie znajdziecie Państwo propozycje różnych grup nie tylko dla dorosłych ale także dla młodych dorosłych i młodzieży. Jeśli będą mieli Państwo jakiekolwiek pytania zapraszamy do kontaktu.

Ewelina Chwałek – tel. 784-718-714

Irmina Wągrowska – tel. 508-625-115

Wągrowska&Chwałek Gabinety Psychoterapeutyczne.

Obraz -klik